Een hartchirurg komt te overlijden.
De familie laat een groot hart van bloemen maken, waar de kist moet
doorglijden op het einde van de plechtigheid in de kerk. Tijdens de dienst
nemen de aanwezigen in stilte afscheid van hun geliefde chirurg.
Het bloemenhart opent zich, de kist glijdt langzaam erdoor, waarna het
bloemenhart zich sereen sluit. Op dat moment begint een der aanwezigen
luidop te lachen… Geïrriteerd vraagt de priester: ‘Waarom lacht u eigenlijk?’
Man: ‘Ik denk nu al aan mijn eigen begrafenis…’
Priester: ‘Hoezo?’
Man: ‘Euh…ik ben gynaecoloog !’
